Цеслер-party на "золотой" лесной поляне. 2010г.

я как Винни-Пух с самого утра в пятницу "случайно" попал в хорошие гости, где меня угощали общением, сыром и возможностью фотографировать (камера с собой была тоже почти случайно))) итак. Владимир Цеслер (Vladimir Tsesler) сайт. некоторые известные работы...



UPD 04/05/2010
архив со всеми фотографиями из 4-х частей:  
Vladimir_TSESLER_party_2010.part1.rar
Vladimir_TSESLER_party_2010.part2.rar
Vladimir_TSESLER_party_2010.part3.rar
Vladimir_TSESLER_party_2010.part4.rar

+ВИДЕО ...

Читать и смотреть дальше (много фотографий!)...Collapse )

*кому не нравится такая приятная желто-зелёная цветовая гамма ...и тем, кто хотел бы увидеть ещё больше фотографий включая ЧБ вариант, а ещё и  видеоролик в придачу смотрите ссылку выше. :)  

Frida
  • lippa

Цеслер Party 2009

Про вчерашнее мероприятие на сайте БелаПАН и несколько очень любительских видеофрагментов :)

"Яблочный Чай" и голубое настроение:



"Яблочный Чай" в солнечный весенний день:



"Маркшейдер Кунст" на иерихонских трубах (Эй, не грусти, амиго):

диванное

Маркшейдер Кунст, концерт 29 апреля, апдейт

несмотря на все противоречивые тренды, концерт-таки состоится, потому что блондинки очень этого хотят

концерт пройдет 29 апреля (среда) в Реакторе. начало в 20.00
приурочено это прекрасное действо к самому веселому апрельскому празднику нашего города - дню рождения Вовы Цеслера
вход 40.000 - танцпол, 70.000 - столик

с завтрашнего дня (23 апреля) всю дополнительную информацию можно будет получить по телефону (29) 163 73 60 - Дмитрий

ура, товарищи!
диванное

маркшейдеры в минске

29 апреля в Реакторе состоится долгожданный концерт Маркшейдер кунст. банда приедет в полном составе. информация о билетах и начале концерта ближе к дате. айда!
Fantasmagorija

ADDIS ABEBA. МІНУЛАЕ МАГЧЫМАЕ?!.

перадрукавана адсюль

Абазнаныя кажуць, што ў Беларусі з Этыёпіяй толькі адна агульная сьвятыня – Адыс-Абэба. Сталіца Этыёпіі дала назву самаму культаваму менскаму клюбу 90-х гг., які, у сваю чаргу, “выпусьціў у сьвет” безьліч талентаў і проста харошых людзей. Потым, ясна, быў зачынены. Але нядаўна ўжо другая спроба аднавіць мінулае адбылася ў Менскім клюбе Fabrique.

Цяпер падаецца, што ўсё, што было зьвязаным з “Адыс-Абэбай” ці адбывалася там – касьмічная фантастыка. Cамы шматлюдны клюб – насупраць самага галоўнага будынку гораду – раз. Аўтобусы, якія ўначы, пасьля заканчэньня тусы ў “Піянэры”, везьлі бясплатна (!) усіх ахвочых працягваць банкет у кінатэатар “Салют” на рэйв-паці – два. На працягу амаль што двух год – тры.

Арганізавалі гэта і каардынавалі ўсім гэтым вясёлым бязладзьдзем “Дзеці сонца”. Кажуць, такіх насычаных праграмаў вечарын з канца 90-х і да сёньня так і не было. Чаго варты адзін тэатар “Бамбукі”, пра які цяпер ходзяць легенды! (гл. Ст.4)

“Адыс-Абэба” атабарылася ў кінатэатры “Піянэр”, выратаваўшы апошні ад бюджэтнай сьмерці – кіно ў той час не цікавіла маладых грамадзянаў. Такім жа чынам “падзарабляў” і кінатэатар “Салют”, спэцыялізуючыся на рэйв-паці. Квіткі каштавалі танна, тусы адбываліся пэрыядычна, бар працаваў спраўна. “Адыс-Абэба” выдавала свае клюбныя карты і мела ўласную сыстэму зьніжак.

Арганізацыя праграмы была заснаваная на альтруізьме, ганарар выступоўцаў мог складаць 5 бэ, а мог – бутэльку піва. Аляксей “Хацон” Хацкевіч кажа, што ўсё, што адбывалася, рабілі для сябе, для ўласнага задавальненьня, і ніхто не разьлічваў зарабляць на гэтым бабло. “Галоўнае, каб самім было весела”.



Кажуць, “Адыс-Абэба” была ня проста клюбам, а сапраўдным незалежным рухам з усімі наступствамі – супрацоўніцтва з эўрапейскімі арганізацыямі, мастакі, паэты і іншыя антысацыяльныя элемэнты… Выступала шмат гуртоў, роднасных па духу “абэбаўцам”, было шмат замежных гасцей. Яўген Калмыкоў узгадвае гісторыю пра Amsterdam ballet company: 30 дзядуляў-галяндцаў у драўляных сандалетах, і яшчэ чалавек 15 на хадулях, і яшчэ чалавек 27, якія білі ў бубны. Канцык з удзелам усёй гэтай кампаніі павінен быў адбывацца ў парку Горкага, але пайшоў дождж, і ўсе панесьліся ў “Адыс-Абэбу”. Чарга ў клюб была, як у маўзалей, а згадкі пра гэтую гісторыю да гэтага часу выклікаюць гістэрычны сьмех у сьведкаў.

Пра “Адыс-Абэбу” і “легендарныя 90-я” цяпер з настальгіяй узгадвае амаль кожны прасунуты тагачасны падлетак. Хаця ёсьць людзі, для якіх клюб не зьнікаў ніколі, бо, са словаў адэптаў, “Адыс-Абэба” – гэта сьветапогляд.